طنین آیه های مقدس

می شنوی؟

13641372 — Sun, 27 Sep 2009 21:02:02 GMT

صداي برگها را مي شنوي

كه غمگينانه مي نوازند

آهنگ شكستن را؟

من دختركي هستم كه

آرام و كسل

در محبت خواب آلود پاييز

فرو رفته ام

نگاه غريبانه ام تا عمق مرداب زمان

به دنبال آخرين حباب ماهي ها

به غروب پاييز و غنچه هاي باد

گره خورده!

نيمكت چوبي فرسوده

كنار بيد پير

سالهاست به انتظارم

آرام خفته

و من به اميد نسيمي دوباره

تارهاي تنها ييم را پاره پاره مي كنم . . .

فرصتی از کف رفت...

13641372 — Fri, 25 Sep 2009 17:16:18 GMT

دنگ...، دنگ....

ساعت گیج زمان در شب عمر

می زند پی در پی زنگ.

زهر این فکر که این دم گذر است

می شود نقش به دیوار رگ هستی من.

لحظه ام پرشده از لذت

یا به زنگار غمی آلوده است.

لیک چون باید این دم گذرد،

پس اگر می گریم

گریه ام بی ثمر است

واگر می خندم

خنده ام بیهوده است.

دنگ ...، دنگ...

لحظه ها می گذرد.

آنچه بگذشت نمی آید باز .

قصه ای هست که هرگز دیگر

نتواند شد آغاز.

مثل این است که یک پرسش بی پاسخ

برلب سرد زمان ماسیده است.

تند بر می خیزم

تا به دیوار همین لحظه که در آن همه چیز

رنگ لذت دارد،آویزم،

آنچه می ماند از این جهد بجای:

خنده ی لحظه ی پنهان شده از چشمانم.

و آنچه بر پیکر او می ماند:

نقش انگشتانم.

دنگ...

فرصتی از کف رفت.

قصه ای گشت تمام.

لحظه باید پی لحظه گذرد

تا که جان گیرد در فکر دوام،

این دوامی که درون رگ من ریخته زهر،

وا هاینده از اندیشه ی من رشته ی حال

وزرهی دور و دراز

داده پیوندم با فکر زوال.

پرده ای می گذرد،

پرده ای می آید:

می رود نقش پی نقش دگر،

رنگ می لغزد بر رنگ.

ساعت گیج زمان در شب عمر

می زند پی در پی زنگ:

دنگ...، دنگ...

دنگ...

سهراب سپهری

13641372 — Sat, 05 Sep 2009 12:42:18 GMT

فرصت ها و لحظه ها عین حباب در برابر چشم هایم جان می دهند..

تابستان می رود و پاییز از در می آید.

پاییز که می آید حباب لحظه ها ، بی بهار می شکند

و رد پای آزردگی ، بر جان می نشیند

رد پایی که با عشق نیز سامان نمی گیرد!

آه ! کلمات از طعم نگاه زرد رنگ پاییز،

بوی محبت را نمی نویسد

اما مانند همیشه می مانم با دست های ابتری

که جای زخم های کهنه دل آزردگی و دلتنگی را

از جان هیچکس نمی توانم بزدایم...

در خیابان شب

13641372 — Wed, 19 Aug 2009 18:21:43 GMT

به سرت که می زند

در خیابان می مانی

و به چراغ سبز خیره می شوی

که در چشم هایت باغی بروید

تو را به انگشت نشان می دهند

نه،

دوستت که ندارند

به رویاهایشان نیز

راهت نمیدهند

طوری نگاهت می کنند که انگار

به کودکی هایشان زخمی زده ای

تورا به انگشت نشان می دهند

تا سنگ شوی

بتراشند،شکلی شوی

که سالها بخندانیشان

سبز می رود

و تو هنوز نگاه می کنی

که در چشمهایت باغی بروید!؟

پسر!

چرانمی خواهی بفهمی

سبزت نمی خواهند!

13641372 — Mon, 22 Jun 2009 15:07:18 GMT

گفت:

کسی پرسید:

بهترین مرگ کدام است ؟؟

گفتم: مرگ در زمان.

یعنی که در حال حرکت بمیری در زمان.

عین پرنده ای که در آسمان می میرد.

قهوه تلخ

13641372 — Tue, 02 Jun 2009 13:45:18 GMT

تنها کافی است فنجانی قهوه تلخ بنوشی و

جهان را از یاد ببری

عابران از شیشه نگاهت می کنند

می روند و باز می گردندند

و باز از شیشه نگاهت می کنند

فنجانی قهوه تلخ می نوشی و

سر فرود می آوری

در پیشانی بلندت

اتفاقی ساده می افتد

طره ای موی لخت

می لغزد و می ماند

عابران هنوز نگاهت می کنند

در پیشانی دنیا

اتفاقی ساده می افتد

بر میز فرو می افتی و می مانی

عابران به شیشه می چسبند

بینی های پهنشان

چشم های بازشان

در پشت میز

جهانی تلخ خم شده است.

13641372 — Sat, 21 Mar 2009 15:07:18 GMT

گفت کسی در گورستانی

سخت میگریست و می گفت:

کاش به بهشت می رفتم

گفتم:روسپی پیری در فلان جا در حال مرگ است

دامنش را بگیر که او به مقصد تو می رود

گنجشک

13641372 — Wed, 25 Feb 2009 13:50:18 GMT

همه منتظر بودند تا بیاید مثل همیشه

اما خبری از او نبود

همگی نزد خداوند رفتند و عرضه داشتند نیامد

جواب رسید: او خواهد آمد چون غیر از من کسی را برای گفتن درد دلش ندارد

ناگهان صدای جیک جیک گنجشک تنها همه را غافلگیر کرد

با صدایی آمیخته با بغضی غریب لب به شکوه گشود:

خداوندا تو با داشتن این چنین جاه و جلایی

چرا لانه کوچک مرا خراب کردی؟جایی از تو تنگ کرده بود؟

و...

همگی در سکوتی معنادار فرو رفتند

نا گهان خطاب آمد :

تو در خواب بودی ماری در کمین تو بود

آهسته آهسته خود را به تو نزدیکتر میکرد

به باد دستور دادیم وزیدن کند تا لانه‌ات واژگون شود و تو از خواب غفلت برخیزی

تا مبادا دست مار به تو برسد...

گنجشک سر در گریبان اندوه فرو برد و بدون کلامی پر گشودن آغاز کرد...

جوانمرد از خشکی ماهی می گیرد

13641372 — Sat, 31 Jan 2009 17:29:18 GMT

گفتند:آن مرد ماهی گیر است،آن مرد از دریا ماهی می گیرد.گفتند آن مرد کشاورز است،آن مرد در زمین دانه می کارد .جوانمرد گفت :چه نیکو که آن مرد ماهی گیر است و از دریا ماهی میگیرد و چه نیکو که آن مرد کشاورز است و در زمین دانه می کارد اما نیکو تر مردی است که از خشکی ماهی می گیرد و دانه اش را در دریا می کارد و نیکوتر از این دو کسی است که می تواند از آب آتش بگیرد و از زمین آسمان بر داشت کند.

ممکن را به ممکن رساندن کار مردان است اما کار جوانمردان آن است که ناممکن را ممکن سازند.

هزاران معجزه میان آسمان و زمین معطل است.دستی باید تا معجزه ها را فرود آورد و آن دست جوانمرد است.

عرفان نظر آهاری

بامداد جوانمرد

13641372 — Thu, 01 Jan 2009 17:19:18 GMT

عالم هر بامداد که بیدار می شود در جستجوی علم است می رود تا علمش را افزون کند،زاهد هر بامداد که بلند می شود در جستجوی زهد است می رود تا زهدش را زیاد کند،اما جوانمرد هر بامداد که بر می خیزد در جستجوی عشق است،می رود تا دلی را شاد کند.