اینک که می نویسم، این نامه را برایت،
افسوس سخت خالیست، اینجا همیشه جایت،
بعد از سلام اینبار، سه نقطه می گذارم.
شاید قبول کردی، یکجا شوم فدایت.
باید خودت بفهمی،منظور نقطه چین را،
یعنی به رسم عادت، دل می کند هوایت،
در، هست گوشم اما، دروازه نیست جانا،
پیچیده در دل من،تکرار هر صدایت،
من از تو دل نکندم، من دوست دارمت باز.
یعنی که می نشینم، یک عمر من به پایت،
این که غزل بگویم، در اختیار من نیست،
مثل همیشه باشد، تقصیر چشمهایت.
پایان این غزل هم،پایان نامه ام شد.
باشد همیشه قلبم، هر گوشه ای فدایت...
لينك مطلب | نوشته شده در شنبه بیست و ششم خرداد 1386
ساعت 10:28 بعد از ظهر توسط
سالومه
|
